و من آغاز شدم!

و هرسال در هیجان این آغاز...

تمام بهار در آغوش تو...

احساس امنیت می کنم! و من قدرتمندم!

مادرم! ای سبزترین!

        عزیز!

منتظرت هستم...

و منتظر سکوت لحظه ی حلولت...

آغوشت...

                خواب٬ ...

                             سبز... 

                                        سکوت!

...

و انسان با نخستین درد

در من زندانی ستمگری بود

که به آواز شمشیرش خو نمی کرد

من با نخستین نگاه تو آغاز شدم...

(احمد شاملو)

چند وقت پیش به یک نکته ی کاملا علمی پی بردم!

شما می دونید فرق "ایمیل" با "پست الکترونیک" چیه؟... دقیقا! این دو تا هیچ فرقی با هم ندارن!...

راستش من نمی دونستم! و نمی دونم چرا فکر می کردم اگه از کسی سؤال کنم فکر می کنن من مشکل دارم! اما یه روز دل رو به دریا زدم و از یه بنده خدایی پرسیدم: ایمیل با پست الکترونیک چه فرقی داره؟! گفت: پست الکترونیک ترجمه ی فارسی ایمیله دیگه!!! اینجا بود که یه نفس راحت کشیدم و فهمیدم که من مشکلی ندارم! و تقصیر از من نیست! ...مشکل جای دیگه است!

کاش می دونستم کدوم عالم باغیرت علاقمند به ادبیات فارسی به این دقیقی برای این کلمه ی مهجور(!)٬ معادل فارسی انتخاب کرده؟! که ایمیل ( مخفف الکترونیک میل) رو به فارسی اصیل٬ یعنی پست الکترونیک برگردونده؟! نمی دونم شاید من اشتباه فکر می کنم که کلمه ی الکترونیک همون الکترونیک و پست هم٬ هم وطن همون میله!

البته از این دست پاسداری های دلسوزانه در دیار ما کم نیست! مثال رایجش هم برگردون فارسی موبایله که تلفن همراه نام گرفته و کسی هم به روی خودش نمیاره که تلفن خودش فارسی نیست!

یادم میاد تو کتاب های درسی مون هم از این لطیفه ها زیاد بود: تو کتاب شیمی کاتالیزور به کاتالیزگر ترجمه شده بود! انگار تنها قسمت ناجور این کلمه "ور" بوده!!!

تا همین چند وقت پیش هم٬ قبل از تبدیل sms به پیامک٬ با اصطلاح سیستم sms رو به رو بودیم در صورتی که sms = short message system .

اصلا من یه چیز رو نمی فهمم! یه بدبختی کل عمرش رو جون میکنه و چیزی رو اختراع می کنه ( مخترعین و هنرمندان می دونن چیزی رو که آدم خلق می کنه مثل بچه اش می مونه!) و با هزار دلخوشی براش اسم انتخاب میکنه٬ اون وقت ما با بی رحمی تمام اسم اختراعشو عوض می کنیم! "کامپیوتر" رو "رایانه" صدا می کنیم! و در واقع برای فرزند یک خارجی شناسنامه ی ایرانی می گیریم تا اصالتمون حفظ بشه!

مگه نه این که زکریای رازی ما الکل رو اختراع کرد و الآن همه ی دنیا بهش می گن:  الکل ( alcohol ) ؟

من فکر می کنم اگه می خوایم پارس و پارسی رو پاس بداریم٬ باید تلاش کنیم تا از اختراعات غیر فارسی استفاده نکنیم  و زکریای رازی باشیم!

و اگر خواستیم فکری به حال زبان در حال نابودی مون کنیم٬ کلمات فراموش شده ی فارسی رو دوباره جایگزین کلمات بیگانه کنیم٬ نه این که دست به ابداع کلمات مضحک بزنیم!

 ...

وبلاگ گروه ما: ( سارا و من و نازنین و لیلا و ساناز ) راه اندازی شد!

اسمش هم همان گروه ماست! البته مدیریتش با اعجوبه ی گروه ٬ سارا مریدی ست!

خدا رحم کند!!!